บทที่ 23 ร่องรอย

วันรุ่งขึ้น ฟ้าฝนปรอยๆ ตกลงมา อากาศเย็นลงไปอีกหลายองศา

ธนพลวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน ขาเปื้อนโคลนเลน เขาเดินตรงเข้าไปในทีมสืบสวนคดีพิเศษ หายใจหอบๆ "เจอพ่อแม่ของน้ำหนึ่งแล้วครับ"

ทุกคนตกใจ หยุดการกินข้าวเช้าไปหมด

ธนพลยิ้ม สะบัดผมที่เปียกน้ำฝน "พวกคุณคงไม่คิดหรอกว่าพ่อแม่ของน้ำหนึ่งเป็นใคร"

ภูมิหรี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ